Connect with us

KERALA

കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള ശാരീരിക പീഢനങ്ങൾക്ക് ഒരറുതി വരുത്തണ്ടേ?

Published

on

മക്കളെ തച്ചു കൊല്ലുന്നവർ!

കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് നേരെയുള്ള ശാരീരിക പീഢനങ്ങൾക്ക് ഒരറുതി വരുത്തണ്ടേ?

ശാരീരിക-മാനസിക അടിമത്വത്തിൽ നിന്ന് ബാല്യങ്ങൾ സ്വശരീരത്തിൻ മേൽ ഉടമസ്ഥാവകാശം നേടേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു കുഞ്ഞും നമ്മുടെ പിന്നാലെ ജനിക്കാൻ അവസരം ചോദിച്ച് നടക്കുന്നില്ല. കാമ പൂർത്തീകരണത്തിന്, നമ്മുടെ ശാരീരികാവശ്യങ്ങൾക്ക് നമ്മൾ നടത്തുന്ന തികച്ചും ജൈവികമായ പ്രക്രിയയിൽ, കുഞ്ഞെന്നതിനെ മാറ്റി വയ്ക്കാൻ നിരവധി ഉപാധികൾ ഉള്ള കാലത്ത്… കുഞ്ഞെന്ന തീവ്രമായ ആഗ്രഹമില്ലാതെ ഒരുവളും അമ്മയോ ഒരുവനും അച്ഛനോ ആകരുത് ഇനി.

ആലുവായിലെ കുഞ്ഞും പീഢാനുഭവത്തിൽ നാൾ കഴിച്ച് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ചപ്പാത്തി കോലിൽ തല പൊട്ടിത്തകരുമ്പോൾ, പഴുപ്പിച്ച ചട്ടുകം പച്ച ദേഹത്തിൽ അമർന്നപ്പോൾ 3 വയസ്സുകാരൻ പിടഞ്ഞത് അവൾ അറിയാതെ പോയത് എന്ത് കൊണ്ടാണ്? അവന്റെ നിസ്സഹായത …അവളെ തന്നെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അമ്മേ എന്നുള്ള കരച്ചിൽ ഒന്നും അവളിൽ അനുകമ്പ വരുത്തിയില്ലെന്നോ?

വിശദീകരണവുമായി ഇനിയും ഒരു കൂട്ടം ന്യായീകരണ ഉപദേശികൾ സജീവമാകും. മുവാറ്റുപുഴയിലെ അമ്മ ഭയം കൊണ്ട് മൂകയായത് പോലെ, മുവാറ്റുപുഴയിലെ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ മർദ്ദനത്തിന്റെ പാടുകൾ കണ്ടത് പോലെ ഇന്നും ഇനി വരാനിരിക്കുന്ന ബാല മർദ്ദനങ്ങളിലുമൊക്കെ ന്യായീകരണങ്ങൾ നിരത്തി നിരവധി പേർ രംഗത്തെത്തും. ന്യായീകരണങ്ങൾ എന്ത് തന്നെയെങ്കിലും തച്ചു കൊന്ന ജീവനോളം വലുതല്ല എന്തും. നമുക്കവനെ വേണ്ടെങ്കിൽ കൊന്നുകളയലോ കൊന്നുകളയാൻ കൂട്ടുനിൽക്കലോ അല്ല ഉപാധി. കുഞ്ഞുങ്ങളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കാൻ കൊതിക്കുന്ന അനേകർ കുഞ്ഞിനായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട് ഇവിടെ. കൺമുന്നിലിട്ട് കൊല്ലാൻ പാകത്തിന് സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ (ഏത് കുഞ്ഞിനേം) മൃതപ്രായനാക്കുമ്പോൾ നാം എത്ര പീഢിതയാണെങ്കിലും നമ്മിൽ ഉണരേണ്ട ഒരു ധൈര്യമുണ്ട്. മരണത്തെ / ആപത്തുകളെ മുഖാമുഖം കാണുമ്പോൾ എല്ലാ മൃഗത്തിലും ഉയർന്ന തോതിൽ സ്വയരക്ഷയ്ക്കും ഒപ്പമുള്ളവരുടെ രക്ഷയ്ക്കും വേണ്ടി ഉയരുന്ന വിപതിധൈര്യം എന്ന് പഴമക്കാരും അഡ്രിനാലിൻ ഇഫക്റ്റ് എന്ന് ശാസ്ത്രവും പറയുന്ന ഒന്ന്. നമ്മളിൽ അതില്ലാതെ പോകുന്നത് എന്ത് കൊണ്ട്?

നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം അപരന്റെ മൂക്കിൻ തുമ്പത്ത് അവസാനിക്കുന്നു എന്നത് ഇവിടെ പ്രസക്തമായ ചിന്തയാണ്.

എന്റെ കുഞ്ഞ്, ഞാൻ ചിലവിന് നല്കുന്നവർ എന്റെ തോന്യാസങ്ങളൊക്കെ സഹിക്കേണ്ടവരാണെന്ന മനോഭാവം ഇനിയും മാറിയിട്ടില്ലാത്ത മനുഷ്യനിൽ നമുക്ക് എവിടെയാണ് പ്രബുദ്ധതയും മനുഷ്യത്വവും കാണാനാവുക?

ഒരു ജീവൻ… ആരോഗ്യവാനായ കുഞ്ഞ്…. രോഗാതുരതയിൽ നിന്ന് മുക്തി… ഇതൊക്കെ സ്വപ്നം കാണുന്ന അനേകം അച്ഛനമ്മമാരുണ്ടിവിടെ. വിശപ്പും ദാഹവും ജീവനും വെടിഞ്ഞും മക്കളെ ഉയിരോടെ കിട്ടാൻ കൊതിക്കുന്നവർ… കൈവിട്ടു പോയേക്കാവുന്ന ജീവനു വേണ്ടി ഊണും ഉറക്കവും വെടിഞ്ഞ് സദാ മക്കളെ വാരിപ്പിടിക്കുന്നവർ. ഉള്ള് നീറുമ്പോഴും പ്രതീക്ഷ തരാത്ത വൈദ്യശാസ്ത്രത്തെ പോലും വെല്ലുവിളിച്ച് മക്കൾക്ക് മുന്നിൽ ചിരിച്ച് നാടകം കളിക്കുന്നവർ.

മക്കളെ ദ്രോഹിക്കാൻ മുതിരുന്നവർ കുറച്ച് നാൾ മരണത്തോട് മല്ലിട്ട് ശ്വാസം നിലനിർത്താൻ പെടാപാട് പെടുന്ന മക്കൾക്കരിൽ…. അവരുടെ ജീവന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ച് കാത്തിരിക്കുന്ന അച്ഛനമ്മമാർക്കരികിൽ സമയം ചിലവിടട്ടെ. ജീവന്റെ വില, ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതത്തിന്റെ സ്വസ്ഥത തിരിച്ചറിയാൻ ഇനിയും വൈകി കൂടാ നമ്മൾ.

ശ്രീവിദ്യ എസ് മാരാർ

error: Content is protected !!